Kökten tüşer ışıq, çeçek – topraqtan,
Çıqnıñ tamçıları qonar yapraqtan,
Baba olmaq emri – Yüce Allahtan,
Babamnıñ yüregi – bir gül sefası.
Közümden öperdi bala çağımda,
Saçılğan teregi öser bağımda,
Atılğan tamırı küçlü dağımda,
Babamnıñ yüregi – ömür sedası.
Çınarnıñ dalıday qaviy elleri,
Deryanıñ vicdanı aqlı sözleri,
Unutmam babamnıñ bahtlı közlerin,
Babamnıñ yüregi – bir baht yuvası.
Ezseler qalbini susar, dayanır,
Külümsep aytar o: “Kerek tek sabır”.
O bahtlı közleri meni ağlatır,
Babamnıñ yüregi – sabır vefası.
Ah, babam, közleriñ daim baht körsin,
Ah, babam, sözleriñ nasiat olsun,
Ah, babam elleriñ iç dert körmesin,
Babamnıñ yüregi – bir gül sefası!